Naar het overzicht

Met piepende banden een slechte voorbereiding richting ‘s Gravenzande

Datum bericht: zaterdag 06 oktober 2018
Met piepende banden een slechte voorbereiding richting ‘s Gravenzande

Met piepende banden een slechte voorbereiding richting ‘s Gravenzande

Op zaterdag 29 september stond ‘De mooiste van het Westland’ op het programma. Een race op de 5 km en de 10 EM. Tevens de afsluiting van het altijd goed georganiseerde Agium run-circuit.

Mooi aan de wedstrijden in het Westland is dat het vaak erg goed georganiseerd is en dat er toch ook veel sterke lopers aan meedoen. En het is interessant om te zien hoe je ´scoort´ ten opzichte van een jaar geleden. Vorig jaar een 2e plek in 54.40, wat gelijk mijn debuut op de 10 EM was.

Na de nodige nuttige dingen in de ochtend te hebben gedaan, ging ik mooi op tijd richting het Westland. Onderweg waren er veel wegwerkzaamheden en was het erg druk op de weg. Zo goed als het met hardlopen óp de weg gaat, zo slecht ben ik vaak in het vinden van dé weg. Met de nodige omleidingen leek het tempo meer op een rustige duurloop dan een tempotraining en kwam ik bijna een uur later aan dan de bedoeling was.

Na snel inschrijven, heel kort inlopen ging de race al van start. Bij het inlopen liep ik nog even mee met Jeroen van Aken, die heel vaak de 5 km weet te winnen en ook hoog bovenin het circuit is geëindigd.

Om 14.30 ging de 10 EM van start, ondanks het haperen van het startschot, waar wat mis mee was, mochten we toch vertrekken. Al snel nam ik de leiding en ontstond er een groepje van 3 man. Samen met Wynfrith Meijwes (Haag Atletiek), en Issak Berhane (Sparta, Den Haag) kwamen we na 3 km mooi door in een tijd van 10.00 en het tempo lag heel stabiel op 3.20 de kilometer.

 De kilometers hierna werd er af en toe een tempowisseling geplaatst en ik kwam wat beter in de wedstrijd. Na een haaks keerpunt bij 14 km nam ik weer even de kop en iets later moest Issak tijdelijk afhaken. Wynfrith en ik gingen dan weer zij aan zij, dan de één voor, dan de ander en zo scheurden we door de laatste kilometers. Beiden hadden we (denk ik) niet veel over, maar op het laatste deel kon ik helaas geen versnelling meer plaatsen. Wynfrith en ik gingen hard door tot een kilometer voor het einde, waarbij ik helaas niet sterk vast wist te houden en Wynfrith een snelle eindsprint inzette en verdiend wist te winnen. Hij liep een mooie tijd van 53.08, waarbij ik in 53.18 iets later binnen kwam zetten.

Hier zien we alle drie erg af, maar gelukkig was een mooie eindtijd te beloning!

Deze website maakt gebruik van cookies

Om u een optimale gebruikerservaring te bieden op onze website en voor het tonen van relevante advertenties, maakt Runnersworld gebruik van cookies door: Google Analytics, Youtube, Facebook, Twitter, Hotjar, AddThis en vergelijkbare technieken, die door Runnersworld of derden worden geplaatst. Door op “Accepteer cookies” te klikken, gaat u akkoord met het plaatsen van alle cookies.
Meer informatie over deze cookies vindt u op onze cookieverklaring.

Accepteer cookies Doorgaan zonder cookies