Naar het overzicht

Dave Houben loopt de alternatieve Eiger Ultra Trail

Datum bericht: dinsdag 21 juli 2020
Dave Houben loopt de alternatieve Eiger Ultra Trail

Zoals zoveel races is uiteraard de Eiger Ultra Trail over 101km door coronavirus geveld, maar in de huidige situatie was een 22km trail surprise wel mogelijk. Niet met duizenden lopers over de bergtoppen rennen, maar wel een verrassingsrace over de onbekendere bergpaden rond Grindelwald voor een kleine 300 lopers. 

Een race met inhaalverbod

Geen massa start, maar een tijdstart (elke 20 seconden 2 lopers). 5 minuten voor je officiële starttijd mocht je pas het startvak in en 5 minuten later was je op weg. Eerst over een met pylonnen afgezette strook over de hoofdstraat Grindelwald uit en vervolgens de eerste bospaadjes op. Meteen omhoog! Klimmend naar de Unterer Gletscher wordt het langzaam wat drukker als ik bergop de 165 lopers voor me begin in te halen. Vanaf de gletscher gaat het via trappetjes en langs ongezekerde (geen leuning) richting de beroemde Eiger Nordwand. Op een aantal delen geldt een inhaalverbod waardoor de race de berg op veranderd in een voorzichtige inhaalrace. Inhalen op de bergpaadjes is lastig en soms moet je dan maar even wachten tot een breder stuk. Als ik minutenlang in een giga-file loop roept een race-official "over 100 meter inhaalverbod, laatste inhaalkans". Op handen en voeten klim ik naast het pad langs de official recht tegen de berg op om de file op de trap zonder hinderen te omzeilen. Na 7km en zo'n 900 hoogtemeters begint een lekkere afdaling over ongeveer 1km naar Alpiglen, de eerste en enige verzorgingspost (op 8,5km). Inhalen is hier een eitje en de toeschouwers zien ons al ruim aankomen denderen.

Het raceverslag gaat onder de foto verder.

Goed ingepakte vrijwilligers bij de verzorgingsposten

De VP (verzorginspost) is iets anders dan normaal. Bij aankomst worden je handen snel ontsmet door twee vrij goed ingepakte vrijwilligers. Dan snel wat sportdrank en een banaantje en weer door. Verder klimmen richting Kleine Scheidegg over brede wandel en fietspaden. Ik klim met een paar verbaasde mountainbikers naar Kleine Scheidegg. Blijft kicken om mountainbikers te kijk te zetten door ze berg op rennend in te halen. :D Bij Alpiglen was ik als nummertje 47. Ruim 120 man ingehaald... Nog maar een handjevol lopers heeft mij ingehaald, maar dat zijn dan ook meteen echte berggeiten. Klimmen kan ik wel, maar afdalen is meer mijn ding. Net voor we Kleine Scheidegg bereiken slaan we rechtsaf de berg af na 1300 meter geklommen te hebben. Eerst gaat het brede voetpad nog vrij soepel naar beneden, maar al snel schieten we kleine smalle steile bospaadjes op. Het tempo gaat alleen maar omhoog maar je moet goed kijken waar je je voeten zet. Af en toe glij ik zo een meter op één been door... Takken, stenen, trappetjes en dan opeens een steil grasveld. Nu haal ik steeds sterkere lopers in en bijna onderaan begint een klein gevecht (om welke plaats weet niemand...) wie sneller heelhuids beneden komt. Ik win de afdaling maar dan moeten we nog 4km over asfalt terug naar Grindelwald waar hij toch iets sterker blijkt. Pas als we vlak voor de finish nog 40 meter moeten klimmen over de steilste kuitenbijter van de race gaaf ik alles om hem weer terug te pakken. Een sprintje naar de finish en boem! 27e berggeit (van 287 in totaal) en 1e Nederlander ;) Klimmen kan ik wel een beetje maar vooral op de afdaling heb ik mijn naam weer verdient... Downhill Dave ;)

Auteur: Dave Houben
Foto's: alphafoto.com

Deze website maakt gebruik van cookies

Om u een optimale gebruikerservaring te bieden op onze website en voor het tonen van relevante advertenties, maakt Runnersworld gebruik van cookies door: Google Analytics, Youtube, Facebook, Twitter, Hotjar, AddThis en vergelijkbare technieken, die door Runnersworld of derden worden geplaatst. Door op “Accepteer cookies” te klikken, gaat u akkoord met het plaatsen van alle cookies.
Meer informatie over deze cookies vindt u op onze cookieverklaring.

Accepteer cookies Doorgaan zonder cookies