Naar het overzicht

Adembenemende, Bevlogen, chillende duurlopen door de Balkan

Datum bericht: woensdag 22 augustus 2018
Adembenemende, Bevlogen, chillende duurlopen door de Balkan

Vakantie is iets waar ieder mens naar uitziet, om lekker bij te komen, te genieten van mooie natuur, cultuur of ontspannen een mooie tijd (met elkaar) hebben. Voor atleten is het ook een belangrijk moment om tot rust te komen en het lichaam de tijd te geven om te werken aan klein herstel. Natuurlijk is rust belangrijk, maar soms is het toch moeilijk stil blijven zitten…

 

Juist omdat je in een prachtige omgeving bent, is het extra aantrekkelijk om je loopschoenen aan te doen en te genieten van alle mooie natuur. Een (half) uurtje minder slaap heb ik daar dan zeker wel voor over! Na het avontuur in Maasdijk begon al snel de vakantie, zodat ik op 23 juli vanaf Schiphol zou vertrekken. Na een rustige dag op zondag, voelde ik mij maandag goed en uitgerust.

Omdat we wat later vlogen, was het toch wel aantrekkelijk om nog even een rustige duurloop te doen. Na een goede vlucht kwam ik op maandagmiddag aan in Zagreb. Wat later kwamen we aan op de plek van bestemming. 1 van de mooiste dingen om een (vakantie)gebied te ontdekken is…natuurlijk de loopschoenen aan en gaan. 

In de vroege ochtend kwam ik in een klein dorpje in Bosnië bij het ontwaken van de zon al veel moois tegen. Vanaf verschillende bruggen kon je het dorp goed zien liggen en ook in de omgeving was veel natuurschoon te zien. Gelijk een heuveltraining en een cursus GPS. Met mijn richtingsgevoel moet je niet boos zijn als je verdwaald, omdat ik daar inmiddels aan gewend ben. De route ‘Beat the Bridge’
ging gelukkig goed en even later kon ik genieten van een heerlijk ontbijt! 

Na de eerste tocht was ik gelijk verkocht en vaak pakte ik in de ochtend mijn loopschoenen en trok ik erop uit. Natuurlijk loop je tegen dingen aan dat je niet altijd kunt ontbijten, dat je af en toe een (straat)hond moet ontwijken of dat de auto’s voor horde(n) spelen.

Ook was ik op een keer verdwaald, waarbij ik uiteraard even de naam van het hotel vergeten was. Na een lange zoektocht, vroeg ik het toch maar aan een voorbijganger. ‘How did you ever get here?’ was haar verbaasde reactie. Gelukkig was haar richtingsgevoel wél goed, zodat ik binnen de kortste keren wel op de plaats van bestemming was. Na zo’n duurloop, was het extra genieten, want elk hotel waar we waren, had een erg goed ontbijt. Na avonturen met de groep in Bosnië en Kroatië, trokken we de laatste paar dagen door naar Montenegro.   

In Montenegro was hardlopen voor veel mensen een geliefde bezigheid, want ik zag er dagelijks velen die voordat de zon opkwam, al actief bezig waren. Over de boulevard, kraampjes en mensen ontwijkend, snelden zij voort. Voor veel mensen een (actieve) manier van ontspannen en je merkte ook dat niet alleen de Nederlandse hardlopers elkaar groeten, maar dat dit toch een internationaal goed is. Voor velen is het ook dé ideale manier van wakker worden.

Op een ochtend in Montenegro, waar ik toch vooral duurlopen deed en mij niet moest overgeven aan intervaltraining hoorde ik voetstappen die steeds dichterbij kwamen. Zelf liep ik ontspannen 4.30 km/h, dus diegene achter mij liep nog wel een stukje harder. Toen de man mij inhaalde begon hij in het Engels een gesprek en het bleek de nummer 2 triatleet van Montenegro te zijn!

Een geweldige verrassing en we snelden een paar kilometer gezamenlijk op. Hij had veel ervaring met halve marathons en ook de halve triatlon. Een geweldig gesprek en een prachtig begin van de dag. Nadat we afscheid hadden genomen, ging hij beginnen aan zijn werkdag. Na zijn duurloop van 14 km, ging hij aan het werk als taxichauffeur. Mooi om te zien dat je als sporter elkaar altijd kunt ontmoeten en dat je toch dezelfde taal spreekt. Na dit avontuur sloot ik de vakantie af met een paar rustige duurlopen, waarbij ik het soms toch niet kon laten om een flinke afstand te lopen, maar dat is dan ook weer (extra) genieten van de cultuur en natuur en een mooie manier om de wereld om je heen te zien ontwaken. Plus alle vitamine D die je binnen krijgt, wat ook vooral positief is

 

Na 2 heerlijke weken in de Balkan, waar ik heb genoten van heel veel cultuur, natuur en geweldige ervaringen, is het tijd om weer (serieus) te gaan trainen. Gelukkig is de motivatie er volop!

Vorig jaar trapte ik het seizoen af met een 2e plek op de Bradelierloop, wat traditiegetrouw een mooie openingswedstrijd is. Ook dit jaar hoop ik mee te doen en uiteraard ben ik erg benieuwd naar hoe het zal gaan. Het voordeel is dat ik ontspannen kan beginnen, omdat het als openingswedstrijd bedoeld is en er geen verwachtingen zijn. Vooral lekker een wedstrijdje lopen zal de insteek zijn en wie weet hoe het uitpakt.

Hopelijk hebben alle lezers ook een mooie vakantie gehad, of wacht jullie nog een mooie vakantie. Zolang je je hardloopschoenen maar meeneemt en weer veilig terugkeert! Goede (hardloop)reis gewenst!

Deze website maakt gebruik van cookies

Om u een optimale gebruikerservaring te bieden op onze website en voor het tonen van relevante advertenties, maakt Runnersworld gebruik van cookies door: Google Analytics, Youtube, Facebook, Twitter, Hotjar, AddThis en vergelijkbare technieken, die door Runnersworld of derden worden geplaatst. Door op “Accepteer cookies” te klikken, gaat u akkoord met het plaatsen van alle cookies.
Meer informatie over deze cookies vindt u op onze cookieverklaring.

Accepteer cookies Doorgaan zonder cookies