Naar het overzicht

Veel voorkomende Hardloopblessures

Veel voorkomende Hardloopblessures

Hardlopen is één van de meest populaire fysieke activiteiten die door mensen over de hele wereld worden uitgevoerd.

Daarbij groeit het aantal mensen die gaan hardlopen nog steeds. Mensen zoeken een gezonde manier om hun levensstijl te verbeteren, zoals het gewicht onder controle houden. Daarnaast is hardlopen relatief goedkoop en kan het gemakkelijk ingepland worden.
Belangrijker is dat bij hardlopen belangrijke risicofactoren als hartfalen worden verkleind.

Helaas zijn er wel een heel aantal andere klachten die bij hardlopen kunnen ontstaan en veel voorkomen.
De incidentie ligt tussen de 18 en 92% van alle blessures.

De veel voorkomende hardloopklachten

  • Scheenbeenklachten
  • Achillespeesklachten
  • Voetklachten:
  • - Fasciitis Plantaris
  • - Hielspoor
  • Knieklachten
  • - Patella Tendinopathie
  • - Illiotibialis bandklachten (lopersknie)
  • Enkelklachten
  • Spierscheur (Hamstrings en Quadriceps)

Scheenbeenklachten

Scheenbeenklachten is één van de meest voorkomende, zo niet de meest voorkomende blessure bij hardlopen. Het wordt ook wel 'mediaal tibiaal stress syndroom' (MTSS), 'shin splints', 'springschenen', 'periostitis' of 'scheenbeenvliesontsteking' genoemd.

Het is een overbelasting blessure die zich aan de binnenkant van het onderbeen vanaf zo'n 1/3 cm boven de enkel uit.
Ook op andere plekken aan de voorzijde van het onderbeen kunnen pijnklachten ontstaat door overbelasting, alleen zijn dit geen oorzaken van pijn die vanuit het scheenbeen ontstaan maar vanuit spierweefsel.

In de beginfase is de pijn tijdens en na sportbeoefening vaak wel te dragen. Als er, zonder maatregelen te treffen 'gewoon' doorgetraind wordt, kan de pijn tijdens lopen en springen dusdanig toenemen dat sporten onmogelijk wordt. In dit stadium zal vaak ook pijn gevoeld worden in het dagelijks leven, bijvoorbeeld bij hard de trap af lopen.

Oorzaak:

Overbelasting van het scheenbeen.

Risicofactoren:

- In een korte tijd te veel, te vaak en te snel lopen en/of springen. Met name aan het begin van het seizoen of na een blessureperiode wordt deze fout vaak gemaakt.

- Eenzijdige trainingsvormen, met name heuveltraining en sprongkrachttraining zijn berucht.

- Lopen op een harde ondergrond (asfalt, beton) in combinatie met slecht schokabsorberend en ondersteunend schoeisel. Degene die ook op de baan traint moet zich realiseren dat de meeste spikes geen enkele schokdemping of ondersteuning geven. Train dus zoveel mogelijk op je gewone loopschoenen.

- Aanwezigheid van sportrelevante afwijkingen, zoals een beenlengte verschil, (geringe) standafwijking van de voeten (knikplatvoeten, holvoeten) of een tekort aan spierkracht van de voet- en kuitspieren en een verkorting van deze spiergroep.

Achillespeesklachten

Een veel voorkomende klacht bij hardlopen is een stijve en pijnlijke achillespees. Een achillespeesblessure ontstaat vrijwel nooit plotseling, maar wordt geleidelijk aan erger. Het is dan ook een typisch voorbeeld van een overbelastingsblessure, waarbij de pijn meestal gevoeld wordt in een gebied op zo'n 5-7 cm boven het hielbeen.

In het begin van een blessure aan het scheenbeen merk je alleen een stijf of licht zeurend pijngevoel bij het begin van het lopen. Deze klachten verdwijnen meestal in eerste instantie nog wel tijdens de warming-up, maar zullen na afloop van het lopen terugkeren. Als er dan nog wordt doorgelopen , zullen de pijnklachten uiteindelijk zoveel toenemen, dat het lopen gestaakt moet worden. Genezing van de blessure zal dan in het algemeen vele maanden gaan duren.

Oorzaak:
- Teveel herhaalde belasting op de achillespees.
- Verkorting of stijfheid van de achillespees.
- Overgewicht
- Geen goede warming-up
- In korte tijd teveel lopen of springen.
- Standafwijking van de benen (O-stand/varusstand van de knieen.
- Verminderde doorbloeding van de achillespees
- De doorbloeding is matig in de achillespees, daarom zullen blessures langzaam herstellen.

Voetklachten

Voetklachten bij het hardlopen laten zich vaak zien onder de hak. Onder de voet loopt namelijk een peesplaat, de fascia plantaris, en deze kan geirriteerd raken door herhaaldelijk belasten.
Wanneer deze peesplaat ontstoken raakt, noemen we het fasciitis plantaris. Dit vindt vaak plaats in het beginstadium van voetklachten. Meestal is er een stijf en zeurend gevoel na zware inspanning zoals hardlopen of met blote voeten op een harde ondergrond lopen. De pijn zal weer verdwijnen na de warming-up. Daarnaast is de aanhechting pijnlijk als er op gedrukt wordt. Als deze pijn genegeerd wordt en ermee doorgelopen wordt, kunnen de pijnklachten erger worden. De pijn zal dan niet meer verdwijnen na de warming-up en aanwezig zijn tijdens de hele hardloopsessie. Herstel van deze klachten zal langer duren (soms enkele maanden) als er geen maatregelen getroffen worden.

Wanneer de ontsteking lang aanwezig is, kan op den duur kalk ontstaan op de aanhechting van de peesplaat bij de hak. Deze verkalking wordt ook wel hielspoor genoemd. Via echoapparatuur kan deze klacht herkend worden en deze naam krijgen.

Oorzaak:

Tijdens het lopen komt er een enorme druk/belasting op de fascia plantaris te liggen. Gedurende de haklanding bij hardlopen moet de fascia plantaris in staat zijn om het lichaamsgewicht x3 te kunnen opvangen en overbrengen. Dit ligt er voornamelijk aan wat de kwaliteit is van de veerkracht van de fascia plantaris, het vetkussen en de diepe voetspieren om kracht te kunnen absorberen. Met veroudering, langdurig overbelasten, afname vetkussen kan het absorberen van de kracht verminderen en kans op klachten aan de fascia plantaris vergroten. Dus klachten kunnen ontstaan door:

- Teveel herhaalde belasting (overbelasting) op de fascia plantaris door:
- Verkorting of stijfheid van de achillespees
- Overgewicht
- Geen goede warming-up
- In korte tijd veel lopen en/of springen
- Beenlengte verschil
- Schoenen die niet goed of goed genoeg de landing kunnen absorberen.
- Standafwijking van de voet.

Knieklachten

Patella tendinopathie is de meest voorkomende blessure rond het kniegewricht bij lopers. Letterlijk betekent het een aandoening van de patellapees. Deze patellapees komt voort uit de vierkoppige spier de m Quadriceps. Deze aandoening wordt ook wel de jumpers knee of springersknie genoemd. Vanwege de hoge repeterende excentrische belasting op de patellapees tijdens het hardlopen vinden daar de meeste knieblessures plaats.

Door overbelasting van de pees van de quadriceps ontstaat drukpijn en zwelling, meestal aan de onderzijde van de knieschijf of ter plaatse van de aanhechting van de pees op het onderbeen.

Oorzaak:
- Teveel herhaalde belasting op (overbelasting) op de patellapees door:
- Verkorting of stijfheid van de quadriceps
- Overgewicht
- Geen goede warming-up
- In korte tijd veel hardlopen en springen.
- Beenlengte verschil
- Schoenen die niet goed of goed genoeg de landing kunnen absorberen.
- Standsafwijkingen van de voet.

Illiotibialis bandklachten (Lopersknie):

Een klassieke lopersblessure is de overbelasting van de 'Tractus Illiotibialis', een peesplaat aan de buitenzijde van het bovenbeen. Deze blessure wordt wel de 'lopersknie' of 'runners knee' genoemd.
De pijnklachten treden op ten gevolge van de frictie van deze peesplaat over een uitbochting van het bovenbeen, juist boven de knie. De pijnklachten treden na enige tijd lopen op en kunnen zo hevig worden dat het lopen moet worden gestaakt. Na het staken van het lopen wordt de pijn snel weer minder.

Oorzaak:

- Eenzijdige trainingsvormen. Met name heuveltraining en sprongkrachttraining zijn berucht.
- Op schuin aflopende wegen steeds aan dezelfde kant van de weg lopen. De blessure treedt dan eerder bij het been waarmee aan de 'aflopende' wegkant gelopen wordt.
- In een korte te veel, te vaak en te snel lopen. Met name aan het begin van het seizoen en na een blessureperiode wordt deze fout gemaakt.
- Dragen van schoenen die aan de buitenzijde van de hak afgesleten of ingezakt zijn.
- Verkorte spieren aan de buitenzijde van het bovenbeen.
- 'O-benen'
- Een naar buiten gekanteld hielbeen.

Enkelklachten

Ook bij hardlopen kan je door 'je enkel gaan' ('verzwikking'), waarbij er een overrekking of een (gedeeltelijke) scheuring van de enkelbanden kan optreden. Bijna altijd zwikt iemand met de enkel naar buiten, waardoor er een beschadiging van de buitenste enkelbanden kan optreden. Na een enkelverzwikking treedt er vaak een zwelling op aan de buitenzijde van de enkel en kan er na verloop van tijd een bloeduitstorting te zien zijn. Bij een wat ernstiger enkelverzwikking is bewegen en belasten van het enkelgewricht pijnlijk of zelfs onmogelijk.

Oorzaak:
- 'Verstappen' bijvoorbeeld op een zachte ondergrond (bos) of op een randje van een stoeptegel of trottoirrand.
- Een verkeerde afzet of landing bij bijvoorbeeld springoefeningen tijdens een warming-up.
- Een sporter die deze blessure eerder heeft gehad heeft grotere kans op herhaling

Spierscheur (Hamstring en Quadriceps)

Een spierscheur is een relatief veel voorkomende blessure bij atletiek en ontstaat vaak bij sprinten of tijdens een afzet. Deze blessure treedt bij atleten vaak op in de kuitspieren, in de spieren aan de voorzijde van het bovenbeen (de quadriceps) of in de spieren aan de achterzijde van het bovenbeen (de hamstrings). Bij het optreden van een spierscheur wordt er vaak plots (hevige) pijn gevoeld. Het kan lijken alsof er met een zweep op de spier wordt geslagen of dat er op de spier wordt getrapt. De blessure wordt in de volksmond dan ook wel 'zweepslag' genoemd. Direct na het ontstaan van de blessure is lopen (vaak) moeilijk en pijnlijk. Soms vallen de pijnklachten (in eerste instantie) echter wonderwel mee. Na verloop van tijd kan er een zwelling of een bloeduitstorting zichtbaar worden.

Oorzaak:
- Niet (of niet goed) uitvoeren van een warming-up.
- Niet (of onvoldoende) uitvoeren van de rekoefeningen.
- Verkorte of stijve spieren.
- Een te snelle trainingsopbouw, waarbij in korte tijd te veel, te intensief en te vaak wordt getraind.
- Eenzijdige trainingsvormen, waarbij met name de sprongkracht berucht is.
- Vermoeidheid, waardoor eerder kramp optreedt.
- Koude en natte weersomstandigheden.
- Niet uitvoeren van een cooling-down na de inspanning.

Deze website maakt gebruik van cookies

Om u een optimale gebruikerservaring te bieden op onze website en voor het tonen van relevante advertenties, maakt Runnersworld gebruik van cookies door: Google Analytics, Youtube, Facebook, Twitter, Hotjar, AddThis en vergelijkbare technieken, die door Runnersworld of derden worden geplaatst. Door op “Accepteer cookies” te klikken, gaat u akkoord met het plaatsen van alle cookies.
Meer informatie over deze cookies vindt u op onze cookieverklaring.

Accepteer cookies