loopschool Oldenzaal Ruud Vlutters
Berichten

Minimalisme 7

Ondertussen heb ik al flink wat stukjes geschreven over minimalistisch lopen. Door het lezen van artikelen met betrekking tot dit onderwerp, het volgen van workshops en te experimenteren met minimalistische schoenen ben ik zelfs nog enthousiaster geworden. Het is namelijk heerlijk om nagenoeg ‘barefoot’ te trainen. Het geeft een gevoel van vrijheid en het maakt je bewuster van de loopbeweging. Het ontbreken van demping tijdens het lopen op harde ondergrond dwingt je zelfs in de goede ‘form’, daaar je ander onmiddellijk word afgestraft.
Enige tijd geleden ben ik gestart met het lopen op de Saucony Hattori. De schoen heeft nog een heel klein beetje demping en voelt als een pantoffel. Het contact met de grond is heel direct. De training bestond er voor mij uit dat ik drie keer per week, meestal na de ‘gewone training’ de Hattori’s aandeed en nog een stukje ging lopen. Aandachtspunten bij deze training in ‘good form’ zijn dan de juiste lichaamshouding, rechtop, iets vooroverhellend en een pasfrequentie van 180 steps/min. Deze pasfrequentie is algemeen aanvaard als de minst belastende. De landing is op midden/voorvoet en precies onder het lichaamszwaartepunt. Tijdens de training liep ik 9 keer 50 seconden in de juiste form, dit deed ik door bij de start de stopwatch in te drukken en dan 150 passen te tellen. Vervolgens werd het horloge stopgezet en controleerde ik of dit 50 seconde geduurd had. De passen werden als volgt geteld 1, stap, stap, 2, stap, stap, 3, stap, stap, 4 stap, stap, enz.
Ik wilde deze training een maand volhouden en dan langzaam intensiveren. Na een week voelde ik dat de training wat deed. Ik venam vermoeidheid in de kuitspier, maar ik zag dit als onderdeel van de progressie die ik meemaakte. Ik bleef dan ook gewoon doorgaan met deze training. Twee weken later liep ik, ondanks een lichte spierpijn in de kuitspier mee met een halve marathon. Dit bleek te veel. Na de halve voel ik mijn linker achillespees. Is de training op de hattori dan toch te veel geweest? Had ik het nog langzamer op moeten voeren, of had ik die halve niet moeten lopen?
De Hattori’s staan nu al een kleine vier weken ongebruikt in de kast. De achillespees hersteld langzaam. Ik doe dagelijks mijn excentrische oefeningen en hoop binnenkort weer fit te zijn.
Het enthousiasme voor het minimalistisch lopen is niet verdwenen. Misschien moet ik wat minder voortvarend te werk gaan en de belasting nog net wat kleiner houden? Misschien moet ik nog meer alert zijn op de signalen van mijn lijf? De overtuiging dat minimalistisch lopen een goede aanvulling op je dagelijkse training kan zijn blijft, ik ben alleen nog op zoek naar de juiste intensiteit. Binnenkort ga ik het weer proberen.