loopschool Oldenzaal Ruud Vlutters
Berichten

Minimalisme 6

In mijn vorige artikel vroeg ik mij al af wat barefootrunning voor de gemiddelde hardloper betekent. Het is duidelijk dat deze manier van lopen, maar ook elke afgeleide hiervan om een andere techniek vraagt. Barefootrunning vraagt om een landing op midden- of voorvoet en dit geeft onmiddellijk ‘meer’(lees: andere) belasting op je kuitspieren. Natuurlijk zijn er ook andere spieren waarbij de belasting veranderd, denk hierbij aan de krachten op je voorvoet.
Hoewel wij door de conventionele schoenen min of meer tot haklanding gedwongen worden, lijkt de midden- voorvoetlanding van het Barefootrunning meer op ons lijf geschreven. Zijn wij nog in staat om de krachten die hierbij gepaard gaan effectief op te vangen? Kunnen we dit om zetten in een natuurlijke manier van voortbewegen? Direct omschakelen lijkt mij geen optie, de verandering in bewegingspatroon lijkt mij voor een ongeoefende desastreus. Bovendien hoor je nu vooral een klein groepje enthousiastelingen over barefootrunning, maar over de nadelen hoor je (nog) niets. Wie kan er barefoots en wie moet het beslist laten is de vraag?
Ik ben zelf een redelijk geoefend loper en loop al bijna 30 jaar op conventionele hardloopschoenen. In die 30 jaar zijn ook deze schoenen stevig doorontwikkeld en ik heb de nodige paren versleten. Ik liep o.a. op de “Nike waffle” de eerste Asics schoenen, de Adidas Torsion en vele anderen. Ik had verschillende wedstrijdschoenen en liep o.a. 10 kilometer wedstrijden op spikes. Nooit eerder liep ik echter op een Zero Drop schoen. Bij Zero Drop schoenen is er geen verschil in hielhoogte en voorvoethoogte.(0 verval).
Door te lezen en te schrijven over barefootrunning is mijn nieuwsgierigheid gewekt. Als podoloog is mij geleerd iedereen zoveel mogelijk over de hiel te laten afwikkelen, als atleet heb ik hier mijn twijfels over. Als podoloog zie ik dat een hielverhoging bij achillespeesproblematiek vaak helpt, als trainer en bewegingsdeskundige weet ik dat de achillespees/kuitspier deel uitmaakt van een springveermechanisme en juist slagbelasting goed verdraagt.
Het grappige is dat ik lang geleden met zeer hardnekkige scheenbeenklachten rondliep. Ik had al van alles geprobeerd, schoenen, zolen, fysiotherapie en oefeningen. Eigenlijk hielp niets, maar toen ik tijdens de trainingen het in- en uitlopen op blote voeten ging doen, verdwenen de klachten. …Zou het dan toch…..
Ik denk dat je blootsvoets sterker wordt, maar als trainer begrijp ik ook dat je niet zomaar ongestraft kunt overgaan. De weg naar ‘barefoot’ moet zodanig worden ingericht dat je lijf voldoende tijd krijgt voor adaptie. Het moet dus zeer geleidelijk gaan. Barefootrunning is waarschijnlijk een prachtige aanvulling op je lopen, mits je beschikt over voldoende belastbaarheid.
Eigenlijk wil ik het wel eens proberen. Niet dat ik voortaan blootsvoets de trainingen aanga, maar het lopen op ‘blote’ voeten als aanvulling op mijn training, daar zie ik wel wat in. Kan ik dit op mijn 53 ste nog aan en wat zijn de voorwaarden? Met name de voorvoet en de kuitspieren worden zwaar belast en daarnaast zal de rompstabiliteit meer worden aangesproken. Mijn belastbaarheid moet omhoog en hiervoor zal ik de nodige oefeningen moeten doen. Ik laat jullie weten wat mijn vorderingen zijn.